Recep İvedik sokakta bulduğu bir cüzdanın Antalyalı çok önemli bir iş adamına ait olduğunu öğrenince güneye doğru yola koyulur.
öncesi yükleniyor...
- Yalnız senden son bir şey isteyeceğim. - Buyur, ağabey.
Bunları Sibel hanıma ver. Her ne olursa, olsun. Tamam mı koçum?
Sen merak etme, ağabey. Bunlar da senin ağabey.
- Her şeyi koydun mu buna, bakem? - Hepsini koydum, ağabey.
Mayo, terlik, gömlek. Tamamdır.
Gel seni bir kucaklayayım.
- Şu müdürün arabası mı? - Evet, ağabey.
- Aç bakalım şunun kaputunu. - Ağabey, şimdi gider ayak...
Aç bakalım aç. Gider ayağına başlatma şimdi gidey ayağına. Aç.
Nasıl benim akümü alıp, gider bu adam?
Nasıl benim akümü alıp, gider o adam?
- Ama efendim, ben vallahi... - Sus! Bir de cevap verme bana!
Bu ne dikkatsizlik, bu ne aymazlık, bu ne terbiyesizlik?
Ben sana bu adamı sürekli takip edeceksin demedim mi?
devamı yükleniyor...