Recep İvedik sokakta bulduğu bir cüzdanın Antalyalı çok önemli bir iş adamına ait olduğunu öğrenince güneye doğru yola koyulur.
öncesi yükleniyor...
Çözülür Recep ağabey, çözülür.
Çözülmez, oğlum. Benim hayatım öyle bir düğümlenmiş ki...
...çözülmêz.
Biraz daha böyle oturursak; yumurtalıklardan soğuğu yiyeceğiz.
Ondan sonra çocuğumuz da olmayacak, tam olacak haa.
Böhööööhöm. (Recep İvedik; komik gülüşü) - (Öteki kişinin de gülüşü)
Ben artık gidiyorum, koçum. Yolcu yolunda gerek.
Allah'a emanet olun, tamam mı?
O yavşak müdüre de kendinizi hasta ettirmeyin, oldu mu koçum?
- Tamam, ağabey. - Arkanızda kos-kocaman Recep İvedik var.
Tamam, ağabey. Keşke bu kadar erken gitmeseydin be ağabey.
Şimdi buralar hiç sensiz çekilmeyecek.
Ben de onun farkındayım da, gitmem gerekiyor.
Artık buraların benim için bir anlamı kalmadı.
devamı yükleniyor...